Czy pacjentom i niepełnosprawnym przysługują jakieś przywileje?

Chory na schorzenie reumatyczne z powodu przewlekłości i postępu choroby jest powracającym pacjentem głównie reumatologa. Jednocześnie postęp choroby mimo właściwego leczenia może prowadzić do ograniczenia sprawności. Prawa obywatela do opieki medycznej są zawarte w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a prawa pacjenta w Ustawie o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta z 6 listopada 2008 r. (jednolity tekst ustawy Dziennik Ustaw 2012 r. poz. 159). W Ustawie określonych zostało 10 praw, w tym m. in. prawo do świadczeń zdrowotnych odpowiadających wymaganiom aktualnej wiedzy medycznej, prawo do informacji, poszanowania godności osobistej. Zgodnie z tymi prawami pacjent staje się świadomym uczestnikiem procesu leczenia. Ma on bowiem prawo do odmowy skorzystania z proponowanej terapii czy zasięgnięcia opinii innego profesjonalisty.

Chorobom reumatycznym może towarzyszyć ograniczenie sprawności, które utrudnia codzienne funkcjonowanie. Aby korzystać z przywilejów wynikających z niepełnosprawności należy mieć orzeczony stopień niepełnosprawności. Orzeczenia takie wydają komisje w powiatach na podstawie wniosku zainteresowanego i dokumentacji medycznej. Orzeczenie można otrzymać niezależnie od wieku. Przywileje za nim idące zależą od szczegółowych przepisów. Wśród tych przywilejów może być karta parkingowa, odliczenie kosztów leków, dofinansowanie do turnusu rehabilitacyjnego. Z tym orzeczeniem nie wiąże się jednak prawo do renty inwalidzkiej. Organ emerytalno-rentowy (zazwyczaj jest to ZUS) niezależnie określa stopień niezdolności do pracy, co daje prawo do renty. Część przywilejów osób niepełnosprawnych jest wspólna dla orzeczenia stopnia niepełnosprawności i prawa do renty inwalidzkiej, część natomiast od osób będących na rencie wymaga wystąpienia o orzeczenie stopnia niepełnosprawności.